Erosie van de politiek en bestuur (en andere foute zaken) – 2022/24

25 april 2024. Universiteit Leiden zit met weer een gevalletje grensoverschrijding .

NRC meldt dat het College van Bestuur van de Universiteit Leiden bekent heeft gemaakt dat er wetenschappers zijn die „pesten, intimidatie, schreeuwen, grof commentaar op werk leveren in bijzijn van anderen, mensen belachelijk maken in bijzijn van anderen en discriminatie” tot habituele omgangsvormen hadden gemaakt. En dan het inmiddels gebruikelijke ritueel: “Collegevoorzitter Annetje Ottow zegt „diep geraakt” te zijn over de gebeurtenissen. „Dit heeft veel mensen ernstig beschadigd.” Ottow is ook „geschokt” dat het onbetamelijke gedrag zo lang heeft kunnen voortbestaan. De universiteit heeft „op bestuurlijk niveau signalen gemist”, erkent ze.”

19 april 2024. Mogelijke oplossing voor mestprobleem blijkt zelf een probleem. Rommelende en frauderende bedrijven en de overheid die geen overzicht heeft.

Het FD opent de gierkelders van het Nederlandse bestuur. Het bezorgt iedereen weer ademhalingsproblemen. “Een groot proefproject met recycling van dierlijke mest, waarin boeren en kabinet een oplossing zien voor het Nederlandse mestoverschot, kampt met grote problemen. Gemeenten en provincies tikken deelnemende bedrijven hard op de vingers vanwege overtreding van de regels, terwijl de overheid geen zicht heeft op de hoeveelheid mest die de proef ingaat en hoeveel van welke stof er uitkomt.” En dit project, waarvan volstrekt onduidelijk is wat het oplevert, verkoopt Adema aan Europa als oplossing voor mestproblemen. “Eind maart kwam demissionair landbouwminister Piet Adema met het nieuws dat Brussel de kunstmestvervanger gaat goedkeuren. Onderzoek van het FD toont dat zijn ministerie, noch de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO), noch de Wageningen Universiteit een idee heeft wat de proefinstallaties in- en uitgaat, en dus wat die per saldo kosten of opleveren. Daarmee is de feitelijke basis voor Adema’s lobby in Brussel wankel.”

16 april 2024. BIj TU Delft blijft het rommelen.

Nederlandse universiteiten zijn zeker geen ivoren torens (meer). Maar om hals over kop af te dalen naar de slangenkuilen is wel overdreven.

NRC bericht: “Delta, het journalistieke platform van de Technische Universiteit Delft, heeft een artikel over sociale onveiligheid op een universiteitsafdeling maandagavond „onder protest” offline gehaald. Dat gebeurde na een sommatie van de juridische afdeling van de universiteit, meldt Delta op zijn eigen website.” En waar gaat het dan over? “In het offline gehaalde artikel staat beschreven dat het college van bestuur op straffe van „arbeidsrechtelijke maatregelen” vijftien medewerkers het zwijgen had opgelegd, nadat zij bij een externe vertrouwenspersoon melding hadden gemaakt van problemen met de directeur van een universiteitsafdeling.” Academische vorming was op technische universiteiten nooit een speerpunt. Maar wat we de laatste tijd over TU Delft horen, roept de vrees op dat de ‘bedrijfsmatige’ universiteit afscheid heeft genomen van één van haar grondslagen.

Naschrift 29 april 2024. NRC over mentaliteit van TU Delft: Zwijgen en zand erover. “Het bestuur van de TU Delft verbood managers van een universitaire afdeling maandenlang te praten over meldingen van grensoverschrijdend gedrag over hun directeur. De opgelegde zwijgplicht leidde intern tot grote onrust. „Waar is je morele kompas?”” Een directeur zit al lang thuis en niemand weet waarom. Degenen die het wel weten mogen niks zeggen! Waar gaat het over? In goed Nederlands, managerial bullying. “De directeur van het Innovation & Impact Centre heeft zich volgens vijftien melders schuldig gemaakt aan grensoverschrijdend gedrag. Managerial bullying, volgens een deel van de melders, ofwel pestgedrag door een leidinggevende.” Trouwens, is het gebruik van Engels ook pestgedrag?

23 maart 2024. Plasterk ziet wat Koster niet ziet: geld

NRC vertelt het verhaal hoe een wetenschapper genaamd Koster zich volledig laat inpakken door Plasterk en zijn vermogende kornuiten van Crucell. Patenteren van voornamelijk andermans methode, oprichten biotechbedrijfje en uiteindelijk binnenlopen door het te verkopen. “Het probleem waar het om gaat, is een patent. Een patent dat direct voortkwam uit de samenwerking van Koster en Plasterk.” Ook het Amsterdams Medisch Centrumheeft het nakijken. “Het Amsterdam UMC, waar Plasterk sinds september 2018 hoogleraar is en waar Koster al twintig jaar werkt, krijgt niets over de patentaanvraag te horen. Tot ze er alsnog achter komen, rond het verschijnen van het artikel van Koster en Plasterk in april 2019. Het artikel verwijst expliciet naar Plasterks patentaanvraag, waarbij het patent wordt omschreven als: „de methode” om een gepersonaliseerde kankertherapie te „ontwikkelen op basis van een database”. Ook staan in een naschrift de verschillende rollen beschreven die Koster en Plasterk gespeeld hebben. Zij interpreteerden samen de data en schreven samen het artikel. Plasterk deed de supervisie over het hele project. Koster „ontwikkelde de methode en deed de bio-informatica-analyse”.
Het patent zit op de methode, die is ontwikkeld door Koster, aldus het wetenschappelijk artikel. Toch is Plasterk dan met zijn bedrijf al de enige eigenaar van het patent. Amsterdam UMC-wetenschapper Jan Koster en (voormalig en aanstaand) Amsterdam UMC-hoogleraar Ronald Plasterk ontwikkelden een gepatenteerde methode. Maar het Amsterdam UMC staat volledig buitenspel”

Plasterk schijnt nog steeds lid van de PvdA te zijn, maar gedraagt zich als een (extreem) rechtse VVD-er. Nou Ronald, beken een kleur. Rood (PvdA) of blauw (PVVD)?

Naschrift 19 mei 2024: NRC ziet de problemen voor Plasterk groeien, zeker nu hij ook nog door de PVV dreigt te worden voorgedragen voor het premieschap. Na Gom van Strien glijdt Wilders voor de tweede keer uit. Toch wel zielig, want de partij heeft toch al zo weinig leden.

9 maart 2024. Het wil maar niet rustig worden op TU Delft.

NRC bericht over de onrust na het inspectierapport. Het bestuur kan zo te horen niet rekenen op veel steun onder de medewerkers. Gevolg van alle heisa over een onveilig werklimaat? Waarschijnlijk een nog onveiliger werkklimaat, waarover de inspectie dan straks weer een nieuw inspectierapport mag schrijven.

1 maart 2024. ‘Sociaal onveilig’ en ‘giftige werksfeer’. Onlangs in het nieuws: TU Delft. Maar ook omroepen blijken slangenkuilen. De Tweede Kamer ging voor en ministeries blijven niet achter. Hoe leuk is al dat werk nog?

FD en NRC melden dat volgens de Inspectie van het Onderwijs op de TU Delft de ‘sociale veiligheid’ ernstig is verwaarloosd. Het onderwerp is al eerder ter sprake gekomen in FD (28 december 2023). TU Delft reageert verongelijkt.

Maar ook bij de omroep is het werkklimaat bedompt. De Volkskrant over WNL-baas Huisjes. Na de affaire Studio Sport (column Wagendorp erover) en de snel oververhit geraakte presentator bij DWDD. Omroepbreed ging de commissie Van Rijn aan de slag. NRC sprak met de onderzoekers uit de commissie en de Volkskrant met de hele commissie

En ook de Tweede Kamer heeft zo zijn eigen sores met de (voormalige) voorzitter en de zaak rondom PvdA kamerlid Van Dijk (en zijn mogelijke terugkeer). En op het ministerie van VWS heerst een ‘giftige sfeer‘.

Naar aanleiding van Inspectierapport TU Delft brengt de Volkskrant een interview met een geleerde uit Utrecht die zich toelegt op onderzoek naar ongewenst gedrag. En het FD laat een aantal “deskundigen” aan het woord.

Van oudere datum: de begripsverruiming rond ‘onveiligheid‘.

16 februari 2024. TU Delft ‘maximaliseert’ subsidie

Derk Stokmans en Stefan Vermeulen borduren in NRC voort op hun thema van 27 januari over de TU: het ‘maximaliseren’ van subsidiegelden. “Dat is, zeggen ook andere betrokkenen bij de universiteit, een nette term voor iets wat trekken heeft van fraude – namelijk bewust een deel van het verkregen subsidiegeld besteden aan zaken die geen relatie hebben met het onderzoek. Het op deze manier ‘maximaliseren’ van subsidiegelden voor wetenschappelijk onderzoek kwam jarenlang voor bij meerdere faculteiten, blijkt uit tientallen interne documenten en gesprekken met direct betrokkenen.” Academische vorming heeft plaatsgemaakt voor academische fraude.

27 januari 2024. TU Delft smijt met geld

De lieveling van het bedrijfsleven leeft op nogal grote voet. Subsidies worden creatief voor andere doeleinden aangewend en declaraties voor vervoer en versnapering zijn hoog en de salarissen van bestuurders zijn zonder duidelijke onderbouwing en deels ook niet openbaar verantwoord. Kortom, NRC is een interessante zaak op het spoor van superbia en gula.

25 januari 2024. Rotterdam laat asbest peperduur uit Boymans verwijderen

Projectleider Ruud is voor de gemeente Rotterdam inmiddels een ‘pain in the ass’. Dohmen en Rosenberg doen verslag van het gerommel van deze ambtenaar. “Projectleider Ruud (geen achternaam om reden van privacy), die namens de gemeente de asbestsanering van onder meer het Boijmans leidde, had via privébedrijven een kwart miljoen euro ontvangen van een installatiebedrijf waaraan hij als ambtenaar opdrachten gaf. Hij is inmiddels door de gemeente geschorst.
Het was deze Ruud die er in 2015 voor zorgde dat Van Liempd mocht meedoen aan een pilotproject van de gemeente voor ‘innovatief saneren’. Twee jaar lang kreeg het Brabantse bedrijf zo opdrachten voor de sanering van gemeentelijke panden. Ruud schreef in zijn startnota voor de pilot dat Van Liempd een bedrijf is dat niet gaat voor „de hoogste maar voor de laagst mogelijke prijs voor de opdrachtgever waarbij veiligheid en wet- en regelgeving uiteraard gewaarborgd” blijven.” Artikel hier.

8 december 2023. Rotterdam kijkt even de andere kant op

De verlokkingen van een grote vastgoedportefeuille zijn groot. Daar weten ze bij het Philips Pensioenfonds, voorheen het Bouwfonds, alles van.
Nu dus Rotterdam. Een impressie uit het artikel van NRC verslaggevers Joep Dohmen en Esther Rosenberg. “Ze geven nu al maanden signalen af aan hun directie, [..] en noemen daarbij vele bedrijven en personen in de asbestwereld bij naam, en wat hen daarbij opvalt. Dat die elkaar inhuren bijvoorbeeld. Dat er overlap zit in hun offertes en facturen. Dat personen en bedrijven „absurd” veel uren rekenen, terwijl „onduidelijk is wat er in die uren precies moet worden gedaan”. Dat op vragen geen antwoord komt. Dat ze vaker bedragen terugvorderden die door de projectleider – ze noemen Ruud niet bij naam – waren goedgekeurd, niet alleen bij het Wereldmuseum. Ze hebben documenten die hun bevindingen ondersteunen en die willen ze graag laten zien.”

De directie doet voor bühne wat, maar laat alles zoals het is. Na nog een alarmerend memo en een verzoek om extern onderzoek s de maat vol. “Kritiek is niet meer gewenst. De directie heeft toch onderzoek gedaan, procedures tegen het licht gehouden, tarieven bekeken? Nu moet het klaar zijn.”

Maar Ruud blijkt een bijklussende ambtenaar met meerdere bedrijfjes -iets met voetbaltalent- die financieel welvaren bij geld van bedrijven waar Rotterdam zaken mee doet. En waarom deed de hoogste ambtenaar van Stadsontwikkeling, concerndirecteur Hermineke van Bockxmeer, niks? “” „Vastgoed had een nietpluisgevoel. Daar hebben we het over gehad. Maar tussen Vastgoed en Projectmanagement is vaker spanning. Ik zag het als elkaar zwartmaken.”” “Pas als de voetbalzaken van Ruud ter sprake komen, verandert haar toon. Terugkijkend, „op basis van jullie bevindingen”, meent ze dat ze het anders had moeten doen. „Het ziet ernaar uit dat we een afslag hebben gemist”, klinkt het nu”

Het volgende artikel gaat over “twee ambtenaren van Stadsontwikkeling die kritiek hebben op de manier van werken binnen de afdeling en hun baan verloren.” En via de familie Van der Vorm is er een link naar de ‘filantroop‘ die Rotterdam een warm hart toedraagt. “De familie Van der Vorm wordt het tweede dossier waar Max en Jacco tegenaan lopen. Stadsontwikkeling doet al jaren zaken met de familie. Die koopt voor miljoenen euro’s aan gemeentelijk vastgoed via Stichting De Verre Bergen en Stichting Droom en Daad. Max en Jacco willen de transacties onder de loep nemen.
Waar komt het geld vandaan? Is het wit, grijs of zwart? Ze mogen het van hun leidinggevenden niet onderzoeken.”
De afdeling Vastgoed heeft vooral oog voor het beperken van de schade en het kleineren van de problemen. Lees het artikel!|
Tot slot een vingerwijzing hoe diep de rot in het Rotterdamse bestuur zit. “Op 2 november 2023 debatteert de gemeenteraad over de filantropie en de belastingontwijking van de familie Van der Vorm. Ook nu is het niet eenvoudig om de schijn van belangenverstrengeling te vermijden. Het VVD-raadslid dat het hartstochtelijk opneemt voor de familie Van der Vorm, blijkt halverwege het debat voorzitter te zijn van een stichting die door de familie gefinancierd wordt. Een raadslid van de Partij voor de Dieren moet hem daar tijdens het debat aan herinneren.”

6 september 2023. Gedonder met veevoer.

FD meldt dat Cagemax, een grote veevoerhandelaar, fraudeert. Het brengt illegaal diermeel in de voedselketen. “Gemeten naar de omzet van €100 mln vorig jaar, geldt Cagemax als een grote onderneming. Het bedrijf fabriceert en verhandelt voer voor dieren. Daarop maakte het bedrijf vorig jaar een brutowinst van €18,4 mln, waarvan netto €1,2 mln overbleef.”

“Cagemax drijft handel binnen en buiten de Europese Unie. Het bedrijf verkoopt onder meer bloedmeel, vismeel en diermeel uit gemalen restanten van [sic 🙂 we lezen aan] melkveehouderijen, kippenfokkerijen, struisvogelfarms en eendenboerderijen.

Een andere handelsstroom van Cagemax is ‘processed animal proteïns, (paps)’. Deze verwerkte dierlijke eiwitten komen uit dierlijke restproducten, zoals kippenbotjes, die niet voor menselijke consumptie geschikt zijn. Deskundigen zien deze reststroom als fraudegevoelig, omdat de bewerkingen de herkomst moeilijk traceerbaar maken.”

27 juli 2023. Schoonmaken?

Al is het geen mest, stikstof of pfas, het is wel een ernstig probleem en door NRC gesignaleerd in Limburg: het lakse optreden van overheidsinstanties bij overtredingen van de regels voor het schoonmaken van tanks. Het gaat in het artikel over Claessen Tankcleaning te Venlo. Dit bedrijf maakt tankwagens schoon: “Volgens de website kunnen chauffeurs er zes dagen per week terecht om onder meer wagens te reinigen met benzeen, formaldehyde (kankerverwekkend), fenol (giftig en gevaarlijk voor huid en ogen) en naftaleen (kan lever, nieren, ogen en bloedlichaampjes beschadigen)”. Maar Claessen lapt dus alle regels aan zijn laars. En allerlei instanties, de omgevingsdienst, milieu-inspectie, politie, arbeidsinspectie etc. etc. weten ervan en ….. doen weinig tot niets. NRC: “Een woordvoerder van Venlo geeft toe dat de gemeente „onvoldoende heeft doorgepakt” met het opleggen van de dwangsom vanwege „de complexiteit van het dossier en capaciteitsgebrek”. Bovendien heeft de gemeente lang geloofd in de goede intenties van het bedrijf. „We hebben veel vertrouwen gehad dat het bedrijf aan oplossingen werkte”, zegt de woordvoerder. „Dat is niet gebeurd, terwijl er wel veel tijd overheen is gegaan. Dat vertrouwen is inmiddels geschaad.”” Maar de schade aan het milieu valt, zo te horen, buiten het blikveld deze mondige woordvoerder.

17 juli 2023. Mys-fil-antroop voor Rotterdam uit Monaco

Joep Dohmen heeft in NRC eens onder de slippen van onze gezagsdragers gekeken.

23 maart 2023. Universiteitsbestuurders en de verleiding van de macht

NRC bericht over een strijd tussen de leermanagers van de Universiteit van Groningen en een universitair hoofddocent. “Haar leidinggevenden zijn beduidend minder enthousiast. De kritiek uit het essay komt hard aan, ze zijn er niet op voorbereid en voelen zich aangesproken. Täuber moet op gesprek komen bij decaan Peter Verhoef van Economie en Bedrijfskunde. Die laat weten dat Täuber met haar essay een vertrouwensbreuk heeft veroorzaakt in de vakgroep.

Ze is overdonderd. „Ik schrok me kapot. Alsof ik door een trein werd aangereden. Ineens botste mijn eigen realiteit met de realiteit van iemand die de macht heeft om te zeggen: ‘Mijn realiteit klopt’.””

Het gaat dan al niet meer over de inhoud van het artikel, maar over de “verhoudingen” etc. Dit lijkt een schoolvoorbeeld hoe kritische inhoud verdwijnt achter procedurele vorm; daarin kan managersmacht direct worden ingezet.

20 december 2022. Aan Bergs Advies zit niet een luchtje, het is een criminele organisatie.

Met dank aan de NRC die deze zaak aan het rollen heeft gebracht. Bergs Advies is het grootste agrarische adviesbureau en gevestigd in het Limburgse Heythuysen. Het is nu aangemerkt als een criminele organisatie. Volgens eigen zeggen zouden honderden boeren en een kwart van alle varkens en kippen geadviseerd worden door dit bureau.

Het bureau denkt met de klant mee, ook als die voor eigen gewin de regels wil omzeilen. Dat denkwerk levert weinig fraais op. “De rechtbank vindt onder meer bewezen dat in 2017, 2018 en 2019 allerlei documenten zijn vervalst en gebruikt. Op de bouwtekening van een silo werd bijvoorbeeld een andere inhoudsmaat vermeld, zodat een mogelijk langdurig en kostbaar vergunningstraject werd omzeild. Voor een andere klant werden cijfers over niet geleverde en daadwerkelijk geproduceerde melk vervalst om meer fosfaatrechten te krijgen.”

Volgens de rechtbank tastte het adviesbureau „de integriteit van het systeem van regulering en toezicht doelbewust aan”.

16 december 2022. Maakt Limburg een eind aan haar integriteitsproblemen?

Na al het gedonder van de afgelopen jaren lanceert Provinciale Staten in Limburg het Werkplan Bestuurscultuur 2023-2027 waarmee nieuwe ” integriteitsongelukken” moeten worden voorkomen. Hiermee wil de provincie een punt zetten achter alle affaires en, zo lijkt het, met een schone lei beginnen aan 2023.

Gaat dat zomaar? Er kan wel veel op papier worden gezet, maar het is toch echt alleen de praktijk die in dit geval telt. En wie goed kijkt ziet dat het risico op integriteitskwesties niet is afgenomen. Zonnekoning Koopmans die het veld heeft moeten ruimen is nu “inmiddels consultant. Deze week werd bekend dat hij ook gaat werken als strategisch adviseur van Supply Chain Valley, een Noord-Limburgse organisatie op het gebied van logistiek, waarbij ook lokale overheden zijn betrokken. Hij staat ook op 42 op de CDA-kandidatenlijst voor de Statenverkiezingen.” Ook andere probleemgevallen zijn aan een comeback bezig. NRC: “Oud-gedeputeerde Hubert Mackus, inmiddels wethouder in Maastricht, staat op plek 24 van de CDA-lijst. De in 2021 afgetreden commissaris van de koning Theo Bovens (hij kreeg het verwijt dat hij zich te weinig liet gelden als hoeder van de integriteit) is lijstduwer voor het voor het CDA in Limburg en landelijk lijsttrekker voor zijn partij bij de Eerste-Kamerverkiezingen. Deze zomer werd de onder meer voor corruptie veroordeelde politicus Jos van Rey (voorheen VVD, nu actief met een eigen partij) opnieuw wethouder in Roermond. En deze week werd bekend dat de in 2015 vanwege zijn declaratiegedrag als Tweede Kamerlid teruggetreden VVD’er Mark Verheijen per 1 januari waarnemend burgemeester van Etten-Leur wordt.”

Een cultuur van ons-kent-ons -voedingsbodem van netwerkcorruptie- verander je niet met een bestuurlijk “werkplan”. Lees het artikel van 15 oktober 2020 (of zoek op Koopman of Terraq) en je weet dat er niets is veranderd.

15 december 2022. Probleemleiders

Het is weer zover. Nu sluit de Carnegie Stichting aan in de optocht van foute leiders, falend bestuur en medewerkers die overspannen thuis zitten. NRC doet verslag van een conflict dat voormalig directeur Erik de Baedts en het bestuur onder voorzitter Piet Hein Donner het liefst buiten de aandacht van de media houden.

14 november 2022. Dubbele petten carnaval

Opnieuw weet Limburg de aandacht op zich te vestigen. Nu in Horst aan de Maas. In 2008 en 2011, verkochten bewoners onder dwang van onteigening hun landbouwgrond aan Grondexploitatiemaatschappij Californië. Die is door het grondbedrijf in 2019 en 2020 onderhands aan de directeur verkocht. Van der Krabben van de Radboud Universiteit in Nijmegen noemt deze gang van zaken „heel raar en problematisch”. „Als je grond koopt en die aan jezelf verkoopt, heb je duidelijk een dubbele-pettenprobleem. Als directeur van een grondexploitatiebedrijf heb je voorinformatie die van invloed kan zijn op de prijzen die betaald worden. Dit is een no-go.”

“De verkoop werd nergens openbaar aangekondigd. Ook dat is een probleem, vindt Van der Krabben. „Dat had zeker gemoeten. Een-op-een verkoop moet je zoveel mogelijk voorkomen.” Volgens Burghout en Hulsen was een openbare verkoop niet nodig omdat het grondbedrijf een private BV is.”

Naschrift 21 december: Bestuurders treden af na onderzoek. Rapport niet gepubliceerd.

26 oktober 2022. Integriteit en conflictvervuiling

De belangstelling waarop integriteitskwesties mogen rekenen kan een bedreiging zijn voor de integriteit waarmee deze kwesties worden afgehandeld. Dierx en Van Eibergen zien een trend waar ze in NRC kanttekeningen bij plaatsen. “Inmiddels is er een integriteitsindustrie aan het ontstaan met procedures die regelmatig in de vorm van soort volksgericht worden gegoten, waarbij mensen schuldig worden bevonden zonder dat er een degelijk onderzoek is uitgevoerd en zonder voldoende hoor en wederhoor, laat staan dat de mogelijkheid van een fatsoenlijk gesprek wordt verkend.”

Met name de vertrouwelijkheid waarmee deze procedures te maken krijgen zorgt voor problemen. Zeker als er meldingen zijn geweest bij een instantie, werkgever of bestuurder die zelf ook partij is en bijvoorbeeld niet zit te wachten op reputatieschade. “De gedeeltelijke en/of procedurele vertrouwelijkheid leverde in alle gevallen alleen maar extra conflictstof op en beschadiging van personen. En als de kwestie eenmaal publiek is geworden, vormt iedereen – ook zonder dat vertrouwelijke informatie beschikbaar komt – zich toch een oordeel. Gevolg is conflictvervuiling en zelfs ‘conflictdetentie’: de hoofdpersonen blijven langdurig gevangen in het conflict en de eenmaal opgelopen beschadiging kan nauwelijks meer worden afgeschud.”

Klokkenluiden? Mischien zijn er ook velen die niet willen weten waar de klepel hangt.

Naschrift 17 november 2022: Boomsma en Hendriks-Kim borduren in NRC voort op de weëige “verveiliging” van de samenleving.

Naschrift 25 november 2022: Wagendorp in de Volkskrant: “Het is het zoveelste integriteitsonderzoek in een snel langer wordende reeks dat ontaardt in chaos: Khadija Arib en Gijs van Dijk (beiden PvdA) en Nilüfer Gündoğan (Volt) kunnen erover meepraten. En dat zijn dan nog alleen maar de politieke kwesties. Oud-collega Ariejan Korteweg wijdde er het afgelopen voorjaar drie ‘verslaggeverscolumns’ aan onder de kop ‘Hoe zit het eigenlijk met de integriteit van integriteitsonderzoekers?’”

4 mei 2022. De Tweede Kamer is laks

Er zitten in het parlement leden die het niet zo nauw nemen met de regels. Nevenfuncties blijken door de leider van FVD niet te zijn opgegeven. Fout en dat leidt dan ook tot berisping. Maar alsnog registreren, nee dat doet deze meneer niet. “De FVD-voorman liet eerder weten die registratie onzin te vinden en leek al niet van plan zijn nevenactiviteiten te melden. Dat is tot nu toe, anderhalve maand na de hem gegeven aanwijzing, evenmin gebeurd.” schrijft Van den Braak in NRC. Er zal dus opgetreden moeten worden. Maar hoe? Laten we graag een de Tweede Kamer zelf over. Maar er zal helderheid in deze zaak moeten komen, want “Er zijn sterke aanwijzingen dat Baudet uit de niet-gemelde nevenfuncties (aanzienlijke) inkomsten heeft. Daarover mag geen onduidelijkheid blijven bestaan. Als externe instanties (Rekenkamer, het OM of ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties) daartoe niet in staat of gemachtigd zijn, dan dient de Tweede Kamer misschien zelf maar een onderzoek in te stellen.”
Naschrift 18 oktober 2022. Baudet is door de Tweede Kamer geschorst voor één week.

Naschrift 12 december 2022. Maar hoeveel van de stemmende Tweede Kamerleden had zelf hun zaakjes niet op orde? BNR bericht: “Volgens interne correspondentie van de staf van de Tweede Kamer, die in handen is van BNR, hebben negentig (ex-)parlementariërs dit jaar de deadline om hun eventuele bijverdiensten te melden bij de Belastingdienst niet gehaald.”

1 april 2022. Professorale klunzen aan de VU

Universiteiten blijken het met de waarheid, zeker als het imago in het geding is, inmiddels ook niet zo nauw te nemen. Zie Ionica Smeets in de Volkskrant.

Kijk in dit licht ook nog eens naar de Vrije Universiteit die Cross Cultural Human Rights Centre (CCHRC) rijk was. Dat werd gesubsidieerd door China. Volkskrant hierover: “Prominente hoogleraren van het centrum spraken ondertussen regelmatig in positieve bewoordingen over mensenrechten in China. Soms weerspiegelen hun uitspraken letterlijk de officiële lijn van de Chinese communistische partij. Zo zei hoogleraar en CCHRC-directeur Tom Zwart in een interview met de Chinese staatstelevisie dat men ‘het denken van mensenrechten niet moet overlaten aan politici, vooral niet aan westerse politici’.” Professoren als nuttige idioten! Wat een intellectuele brekebenen.

error: