Machtsbederf [..] draagt het element van ontbinding, verval, vervaging van normen, in zich. Het gaat mij om het sluipend gevaar van bezoedeling van de ambtelijke en politieke reputatie, van aantasting van integriteit van bestuurders, van ontkenning van de hoge waarden waarvoor de democratische rechtsstaat staat.
Ien Dales, Om de integriteit van het Openbaar Bestuur, 1992

  • 22 november 2018. Een gebureaucratiseerd milieuprobleem: het ontgassen van binnenvaarttankers.
    Rik Oerlemans meldt in de NRC dat de rijksoverheid volledig faalt bij de aanpak van het ontgassen van de tanks door binnenvaartschippers. Daarbij komen gevaarlijke stoffen als benzeen vrij. “Door nalatigheid van de overheid is een bestuurlijk labyrint geschapen waarin varend ontgassen verboden lijkt, maar niet bestraft wordt. Een oplossing is ver weg. Intussen gaat het ontgassen gewoon door.”
    “Alle partijen zijn het erover eens dat varend ontgassen gestopt moet worden. Door pure nalatigheid heeft het bevoegde gezag het meest bureaucratische milieuschandaal van Nederland gecreëerd. In onze buurlanden geldt al geruime tijd een nationaal verbod; in Duitsland zelfs al sinds 2012.” Duitse tankers komen daarom naar Nederland om vlak over de grens te ontgassen. Een nieuwe vorm van toerisme?
  • 21 november 2018. Ambtenaren van het Rijk geregeld onder druk gezet om integriteit even buiten de deur te zetten.
    Volgens het NRC blijkt uit een onderzoek van het FNV onder ambtenaren dat één op de zes ambtenaren wel eens onder druk is gezet om minder dan integer te handelen. “In 68 procent van de gevallen waren het leidinggevenden die de ambtenaren onder druk zetten, blijkt uit de steekproef. De acties zouden volgens de ondervraagden “gevolgen hebben voor het publieke of maatschappelijke belang”. Zo waarschuwen zij voor de verspreiding van onjuiste informatie, waar vervolgens beleid op gebaseerd wordt.
    Ook leidt het probleem tot psychische klachten onder de ambtenaren die onder druk gezet worden. Zij hebben last van stress, angst of schuldgevoelens. Ook zegt meer dan de helft van de respondenten die te maken heeft gehad met het probleem, dat zij zich “in hun professionaliteit voelen aangetast”.” De ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken zouden de lijst met overtreders aanvoeren.
  • oktober 2018. Linkse presidentskandidaat Melenchon diskwalificeert zich volledig
    Deze Franse politicus staat onder verdenking van gesjoemel met campagnegelden in de verkiezingen van 2017. De NRC bericht dat hij problemen heeft met zijn driftcontrole als justitie op zijn partijkantoor huiszoeking wil doen. Zijn “vriendin” heeft in elk geval goed van de camgpagnevergoedingen geprofiteerd.
  • 16 oktober 2018. Het OM heeft ook haar zwarte schapen
    Bij het OM Zeeland West-Brabant verdwijnt de top nog dit jaar. NRC bericht dat volgens een onderzoek de bedrijfscultuur onder de maat was. Het gaat onder meer om integriteitsschendingen.
    Na de affaire bij het OM in Rotterdam zijn alle parketten tegen het licht gehouden. “In Breda mochten werknemers anoniem met briefjes hun zorgen uiten. Meer dan dertig personeelsleden kwamen met klachten. Uit een nu gehouden enquête blijkt dat werknemers spreken over ‘een verrotte cultuur’. Men heeft geen fiducie in het onderling verdeelde eigen bestuur van het parket.”
    20 november 2018: Bij afscheid van mevr. Nooy, de afgelopen acht jaar portefeuillehouder integriteit bij het OM, wijst zij op de “angstcultuur” bij het OM. Verder: “Nooy zegt bij het uitoefenen van haar portefeuille geregeld weerstand uit de eigen organisatie te hebben ervaren. „Er zijn momenten geweest dat ik wanhopig was en ik heb momenten gekend dat ik het niet meer zag zitten”. Het OM stelde afgelopen zomer na berichtgeving in NRC een onderzoekscommissie in onder leiding van de voormalige procureur-generaal bij de Hoge Raad Jan Watse Fokkens.”
  • september 2018. Nieuwsuur schudt het UWV wakker: duizenden Polen frauderen met uitkeringen.
    Met behulp van tussenpersonen maken vele Poolse gastarbeiders misbruik van de werkeloosheidsuitkeringen die de UWV verstrekt. “Uit een interne, niet openbare, steekproef van uitkeringsinstantie UWV zou blijken dat 30% van de Poolse werklozen met tussenpersoon en uitkering fraudeert. In totaal gaat dit om een kleine 3000 mensen.” aldus het FD.
    Het bijzondere van dit geval is dat het UWV al sinds 2012 op de hoogte is van de malversaties. Zeker als je bedenkt dat in 2013 aan het licht kwam dat Bulgaren op grote schaal misbruik maakten van toelages en toenmalig  staatssecretaris Weekers maar moeizaam op goede antwoorden kon komen om dit echec te verklaren. Eén van de makers van de toenmalige documentaire kijkt terug: “Ondanks de grote aandacht toen, is er volgens hem niet veel veranderd bij de overheid, zoals nu weer blijkt. “Het besef bij overheidsinstanties is onvoldoende ontwikkeld. De basisadministratie blijft blijkbaar liever bovenop hun informatie zitten.” Bijvoorbeeld het delen van adresgegevens zou fraude al aan het licht moeten brengen. “Iedereen zit op zijn eigen informatie en die willen ze niet uitwisselen. Het zou me ook niet verbazen als over een paar maanden, of een jaar, weer zoiets gebeurt.”
    8 oktober 2018
    : Het UWV controleert volgens Nieuwsuur helemaal niet of iemand is ontslagen of zelf ontslag heeft genomen. Resultaat naar VK:”De uitkeringsinstantie UWV keert werkloosheidsuitkeringen uit aan werknemers zonder na te gaan of ze zijn ontslagen. Met name arbeidsmigranten uit Polen, Turkije en Marokko, die zelf ontslag nemen, zouden zich schuldig maken aan deze fraude.”
    Het meest opmerkelijke is natuurlijk dat het UWV nauwelijks geïnteresseerd lijkt in het opsporen van fraude. René Veldwijk, de bouwer van het computersysteem waarmee wordt gewerkt, heeft dat tot zijn verbazing geconstateerd. Maar dit kan allemaal nog worden rechtgetrokken. “Een beetje goede programmeur heeft in een halve dag alle gekke gevallen sinds 2006 in een overzichtje staan. Dan kan handhaving gaan bellen.” “Het goede nieuws is dat het UWV heel veel fraude kan opsporen, deze fraude is met terugwerkende kracht op te sporen tot 2006. Als het kabinet nog een meevaller wil, moeten ze goed in het systeem van UWV duiken.””. Maar zonder een “cultuuromslag” -eufemistisch uitgedrukt- zal er bij het UWV weinig gebeuren.
    11 oktober 2o18: Het klassieke politieke antwoord via Koolmees: er komt een extern onderzoek naar de uitkeringsinstantie UWV. Het FD: “Weliswaar heeft het UWV in de periode 2011 tot 2017 tientallen onderzoeken gedaan naar de risico’s op uitkeringsfraude door arbeidsmigranten, maar veel aanbevelingen die daaruit zijn gerold om de procedures aan te scherpen leidden niet tot structurele aanpassingen. Dat gebeurde tegen de achtergrond van een ‘zwaar onderbezette UWV’, aldus Koolmees.” Maar het UWV was speelde ook in de hoogste liga bij de ICT mislukkingen van de Nederlandse overheid.
  • juli 2018. Commissie Sorgdrager over de Fipronil-affaire van voorjaar 2018.
    De ombudsman van de NRC kijkt terug op de berichtgeving van zijn krant over deze affaire. De NVWA is de controlerende instantie die zou goed als alles fout doet, de media die met plezier te term “gifeieren” vormen, de kippendrift bij de Kamerleden om alles tot op de bodem uit te zoeken. Het ziet eruit als een draaiboek van “het schandaal”. Maar ook hier weinig aandacht voor de twee mannen die het “wondermiddel” tegen bloedluis in de handel brachten en de kippenboeren die maar al te graag in het “wonder” geloofden.
  • juni 2018. Een aantal vmbo scholen in Maastricht blijkt het niet zo nauw te hebben genomen met de schoolexamens met als gevolg dat 354 leerlingen hun diploma niet hebben behaald.
    De beschuldigende vinger wijst in de bekende richtingen: besturen en controlerende instanties. VK: “Falend bestuur en een toezichthouder die uitgaat van vertrouwen. Dat is de conclusie na het examen-echec op het VMBO Maastricht. De gedupeerde leerlingen hebben er weinig aan.”
    Maar over de docenten en medewerkers hoor je niets. Toch zijn er vermoedelijk heel veel (honderd?) docenten die de verplichte schoolexamens niet hebben afgenomen (PTA), die ervan wisten, die de andere kant op keken, collega’s er niet op hebben willen aanspreken etc. etc. Ook de administratie heeft tekortkomingen moeten zien. Er waren genoeg klachten van ouders, maar iedereen ging gewoon door met wat als staande praktijk werd gezien. Besturen en toezichthouders hebben inderdaad gefaald, maar docenten en administratie hebben de “overtredingen gepleegd”. Dat de minister daarom de organisatie niet meer vertrouwd is logisch. In een brief van de school aan de leerlingen staat dat zo: “Wij begrijpen dat het heel zuur is dat al die onderzoeken zo lang duren, maar zoals de minister telkens zegt: zorgvuldigheid voor alles“. In de brief wordt ook verteld wat de school heeft ondernomen om met de minister tot een regeling te komen. “We hebben keihard gewerkt”  en  “dat moet ook, want iedereen vindt het verschrikkelijk dat jou dit is overkomen.” Maar dat dit de leerlingen is overkomen omdat de schoolmedewerkers blijkbaar jarenlang te lui waren om hun verplichte taken uit te voeren en hun “verantwoordelijkheid te nemen”  – ja, dat inzicht is blijkbaar nog niet doorgedrongen.
    Louis Hoeks gaat in het FD onder “Haagse zorgen over Maastrichtse pijn” in op dit echec. Is het meer dan een provinciaal drama? Is het een gevolg van grootschaligheid door fusies en reorganisatie waardoor bovendien de koepelorganisatie LVO de enige aanbieder van vmbo onderwijs in Maastricht is geworden? Teveel zelfstandigheid? Wat was de rol van de onderwijsinspectie? Heeft men naar elkaar zitten kijken toen er klachten kwamen en nam niemand zijn verantwoordelijkheid?
    Onderwijs, laten we dat niet vergeten, is mensenwerk en de eerstverantwoordelijken zijn toch de docenten die de examens niet afnamen, de cijfers niet in administratiesystemen invulden en alles op hun beloop hebben gelaten. Daar heeft niemand het over.
    Naschrift 5 juli 2018: De PvdA zit zwaar in de maag met de bestuursvoorzitter die ook senator is. Lees in VK hoe in de PvdA dit dilemma wordt opgelost. “Door een app-bericht dat PvdA-Kamerlid en oud-partijvoorzitter Lilianne Ploumen donderdag al dan niet per ongeluk aan al haar contacten stuurde, kwam de zaak in een stroomversnelling. Zij schreef aan partijleider Lodewijk Asscher: ‘Lo, we kunnen Postema niet overeind houden. Iemand moet nu bellen dat hij de eer aan zichzelf moet houden. Debat is slechtst denkbare scenario voor ons.'”. Commentaar op methode Ploumen in VK. Meeus op 11 juli 2018 in de NRC over het aftreden van Postema. “Het mag zo zijn dat burgers vinden dat politici bestuurders te vaak beschermen. Maar als partijen hun normen daarom willekeurig aanpassen, alleen om het volksverlangen te bedienen, kennen zij hun laagste instincten meer waarde toe dan de democratische normen die zij behoren te behartigen.
    Zeker in de Eerste Kamer zouden ze beter moeten weten.”
    Naschrift 7 juli 2018: Het FD wijdt aan ondoorzichtigheid financiën onderwijs een commentaar.
    Naschrift 30 augustus 2018: Zelfevaluatie van scholenkoepel LVO pleit het bestuur vrij: er is ons geen signaal bekend; anders hadden we wel ingegrepen, aldus de VK.
    Naschrift 4 oktober 2018: Rapport Inspectie: directie en docenten handelden in strijd met examenregels
  • 27 januari 2018. Bijna een jaar geleden onthulde Zembla dat het bij zorginstelling Ciran niet zo nauw werd genomen met het declareren. Inmiddels is dit zorgbedrijf en de uitvoerende organisatie TopCare failliet. Maar het investeringsbedrijf NPM Capital speelde volgens Follow The Money een opmerkelijke rol in deze affaire
    In FTM beschrijft Eelke van Ark wat zich heeft afgespeeld en op welke wijze NPM Capital bij de zorgverlener was betrokken. Helaas wil deze investeringsmaatschappij van Fentener van Vlissingen op geen enkele manier reageren op de betrokkenheid van NPM bij deze declaratiefraude van vele miljoenen. “Ook de commissarissen en bestuurders van het bedrijf zelf geven niet thuis. De NPM-functionarissen die hun telefoon opnemen, willen niet reageren en verwijzen door naar de curator. Han Schellekens antwoordt op verschillende vragen steeds dezelfde riedel: ‘Ik verwijs u daarvoor graag door naar Kay van de Linde.’ In de consternatie was hij zich blijkbaar niet bewust van het feit dat de bekende crisismanager de zaak al enige tijd eerder had overgedragen aan de curator.”
  • 24 januari 2018. De landbouwsector is weer in opspraak. Nu vanwege de fraude met de registratie van het aantal melkkoeien.
    Volgens het bekende patroon is iedereen verbijsterd en zijn het opnieuw wat “rotte appels” die het voor de rest bederven. De werkelijkheid is waarschijnlijk anders. In de NRC wordt geciteerd uit de brief van de minister. “De koeienfraude lijkt georganiseerd. Zelfs bedrijven die het afgelopen jaar niet eens onder het fosfaatplan vielen, deden mee, „vermoedelijk om collega-melkveebedrijven te helpen een voordeel te behalen”, schrijft de minister in een brief aan de Tweede Kamer. Met de praktijken hielden zich dus niet ‘enkele rotte appels’ bezig, maar naar het zich laat aanzien een flink deel van de melkveehouders.
    Het laat opnieuw een hardnekkige cultuur in de sector zien om, waar dat kan, de wet te ontduiken. Toen NRC onlangs grootschalige en georganiseerde mestfraude in het zuidoosten van het land onthulde, bleek al hoe creatief de sector is. Mesthandelaren deden op papier alsof ze (fosfaat in) mest afvoerden, terwijl die in het echt op het eigen land achterbleef. Fraudeurs werden bijgestaan door derden – een adviseur, een laboratorium, een garagehouder, de Rabobank. En ook hier kwam de ontkenning, de verontwaardiging en de verbazing vanuit de sector.”
  • 6 december 2017. Het WODC -Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum- van het ministerie van Justitie en Veiligheid bleek bij onderzoek naar de effecten van drugsbeleid niet onafhankelijk onderzoek te kunnen doen
    Dit meldt Nieuwsuur, aldus NRC. De klokkenluider “deed in 2013 met haar afdeling onderzoek naar de effectiviteit van het coffeeshopbeleid. De onderzoeksuitkomst relativeerde een voorgenomen beleidswijziging, door te stellen dat de overlast rond coffeeshops beheersbaar was. Dat was een voor toenmalig minister Ivo Opstelten onwenselijke uitkomst. De beleidsafdeling liet de onderzoekers weten: ‘Wij kunnen met wat wij nu hebben niet instemmen.'”
    Het probleem van onwelgevallige resultaten van “beleidsondersteunend” onderzoek is al veel langer bekend en zal ook veel breder voorkomen. NRC kijkt verder in de tijd terug. Uit de mond van onderzoekers tekent het op dat ” de verwevenheid van ambtenarij en onafhankelijk onderzoek groter is dan vaak wordt gedacht. Dat ambtenaren meeschrijven aan onderzoeksopdrachten en in begeleidende commissies zitten, vinden ze op zich niet raar: zij zijn meestal immers de opdrachtgever.”
    31 oktober 2018: Het rapport is gepresenteerd. De klokkenluider typeert het rapport als “eenzijdig”.  Een interview met de klokkenluider in de NRC
  • 4 december 2017.  de documentaire Beerput Nederland van Wilfried Koomen laat zien hoe de overheid mileufraudeurs in de afvalverwerking al decennia nauwelijks iets in de weg legt. Het lijkt een beetje op het item over de mestfraude, maar dan nog veel groter. Waarom heeft de overheid toch  zo’n problemen met het bestrijden van milieucriminaliteit?
    Er is ook nog een aardige bijrol weggelegd voor Neelie Smit Kroes (VVD) en haar vrienden van TCA. Nee, daar hoorde Jan-Dirk Paarlberg niet bij. Deze goede vriend van Neelie zat in het vastgoed…. De jonge, fris ogende en veelal wegkijkende burgemeester van Delfzijl Ivo Opstelten (VVD) lijkt in bijna niets op de minister die hij nog zou worden, de crimefighter die de bonnetjes niet meer kon vinden.
  • 10 november 2017. De NRC is op onderzoek geweest en bericht over mestfraude in Brabant . Conclusie: een falende overheid en een corrupte sector.
    “Frank Bergs (54) is geboren in het mestland, hier vlakbij, in het dorp Roggel. Hij volgde een technische opleiding en werkte bijna twintig jaar als verkoper voor een mengvoederfabrikant. Toen er meer en ingewikkelder wetten kwamen voor boeren, begon hij voor zichzelf. Inmiddels werken 38 mensen bij dit grootste mestadviesbureau van Nederland. Zijn klanten bezitten samen een kwart van alle Nederlandse varkens en kippen. [..}
    Toch hebben tientallen mestbedrijven in deze regio meer op hun geweten dan een administratieve fout. NRC achterhaalde welke bedrijven meermaals beboet zijn door de NVWA, verdacht werden van strafbare feiten en welke zijn veroordeeld door de bestuurs- of strafrechter. Dan blijkt het om 36 van de 56 mestbedrijven en hun eigenaren te gaan. Dat is 64 procent.”
    “Ook andere dienstverleners maken de fraude mogelijk. De Rabobank is in deze regio de grootste geldschieter, met meer dan twintig lokale kantoren. De bank bleef ondernemingen financieren terwijl algemeen bekend was dat ze betrokken waren bij mestfraude.
    Of neem Laboratorium Roba in het Brabantse Deurne. Het is een van de zes landelijk erkende labs voor het analyseren van mest en het grootste ‘mestlab’ in de regio. Het test de – al dan niet gemanipuleerde – monsters die boeren en transporteurs opsturen.”
    “En dan is er nog Linssen in Tilburg, het grootste advocatenkantoor van het mestland. [..] Hoe verweven het kantoor is met de sector, bleek in 2002. In dat jaar zag het Openbaar Ministerie Theo Linssen en Ton van Beek als mogelijke verdachten. De twee ontwierpen volgens het OM een schijnconstructie voor varkenshouders, waardoor die meer varkens konden houden dan wettelijk was toegestaan.Het was volgens het OM een geheim genootschap, dat zichzelf zwijgplicht oplegde, werkte met side letters en de vergadernotulen in een kluis bij de notaris bewaarde. Het OM had de Tilburgse advocaten willen aanpakken wegens deelname aan een criminele organisatie. Door een tekort aan mankracht moest het OM dit plan laten varen, blijkt uit documenten in bezit van NRC.”
    Tot slot de reden waarom de fraude met mest hier wordt vermeld.
    “De NVWA wilde geen interview geven
    We hadden de toezichthouder onder meer willen bevragen over de zeer beperkte inzet van controleurs in het zuidelijk mestgebied. De NVWA liet per e-mail weten: „De informatie ter zake is al publiek beschikbaar.” Verwezen werd naar de aanwezigheid van het hoofd van de divisie Inspectie, Gerben Maij, tijdens een hoorzitting over mestfraude in de Tweede Kamer, afgelopen zomer.
    In de hoorzitting zei Maij dat de omvang van de fraude „niet bekend” is bij de NVWA. Wel meldde hij dat bij controles in een kwart van de gevallen zaken niet op orde waren. Wat de Kamer niet te horen kreeg, is dat de NVWA in 2015 een nalevingsonderzoek deed naar de mate waarin mesttransporteurs en -handelaren zich aan de wet houden.
    De rapportage met de resultaten is door de NVWA nooit gepubliceerd, hoewel de uitkomst opmerkelijk is: 61 procent bleek de regels te overtredenIn 2016 werd een al begonnen nalevingsonderzoek onder veehouders plots afgebroken. De NVWA zegt „prioriteit [te hebben] gegeven aan andere inspecties”.
    13 november 2018: NRC kijkt terug en ziet weinig verbetering. “Nu, een jaar later, zeggen betrokkenen hard gewerkt te hebben om de fraude beter aan te pakken; sommigen zijn er bijna dagelijks mee bezig. Maar niet alle beloften werden ingelost. De landelijke taskforce die de minister aankondigde, kwam er niet. Er zijn nauwelijks extra inspecteurs van toezichthouder NVWA. Fraudeurs kunnen nog altijd subsidies krijgen. Eenvoudiger regels laten op zich wachten. Mestbedrijven zijn nog niet gecertificeerd. Slechts 76 van de 40.000 bedrijven tekenden tot nu toe een gedragscode.” Natuurlijk ligt de oplossing voor de hand. Minder vee! Rij eens door Brabant of Limburg en  je ziet en ruikt dat één belang alle anderen ondergeschikt heeft gemaakt. “Volgens het OM is er maar één oplossing: minder mest en dus minder vee. De Rijck: „Er is meer mestproductie dan het land aankan. Ik ben niet politiek verantwoordelijk en ik ben niet deskundig op het gebied van voedselvoorziening, maar gedacht vanuit het strafrecht is de enige manier om mestfraude werkelijk tegen te gaan een verminderde productie van mest. De veestapel zal kleiner moeten worden.””. Maar de SECTOR wil niet. “Heeft de minister het afgelopen jaar wel eens net als het OM gedacht dat Nederland beter af zou zijn met nog minder vee en mest? Schouten: „Dit is een heel politieke discussie. Ik kijk welke stappen ik kan zetten. Als ik nu begin met ‘we gaan de veestapel verkleinen’, dan schieten dit soort discussies weg. Ik krijg dan niet de partijen mee die ik mee moet krijgen. Niet zozeer alleen politiek, maar ook in de sector.”” Wie bepaalt in Nederland eigenlijk het beleid? Zeker in het licht van de volgende opmerking: “Mestfraude is „een veelkoppig monster”, zegt Schouten. Het gaat volgens haar ook om de cultuur. „Een loonwerker in de mest kreeg een verzoek van iemand om iets te doen wat tegen de regels was. Hij zei: ‘Dat doe ik niet’ en die persoon werd gewoon door bijna een hele gemeenschap geboycot. Het is niet alleen een sector, het zit dieper. Dit gaat ook over de verwevenheid van onder- en bovenwereld. Ik heb niet de illusie door op een knop te drukken een heel probleem op te lossen.””
    15 november 2018. Dat hier structureel iets mis is blijkt uit de column van Meeus in de NRC. Als beginnend verslaggever schreef hij een stuk over de bodemonderzoeker C. Henkens die al in 1965 het ministerie intern had gewezen op de schadelijke gevolgen voor bodem en klimaat van teveel mest. Meeus nu: “Zijn studies waren bijna twintig jaar genegeerd: het ministerie durfde tot 1984 niet in te grijpen „in de groei van de veehouderij”, want „dat lag heel slecht in de landbouw”. Later bevestigde de Algemene Rekenkamer zijn lezing.”
    Na bijna 55 jaar en met de CU aan het bewind op landbouw blijkt dus dat niet de politiek hier het beleid bepaalt. Met de Q-koorts en de mestoverschotten wordt voor particuliere belangen van een kleine groep een hoge maatschappelijke prijs betaald, onder goedkeuring van het ministerie (van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit).
    19 november 2018. Een inval van justitie, FIOD, rechercheurs van toezichthouder NWWA bij Bergs Advies, de vermoedelijke spil in de georganiseerde mestfraude. Maar dat zien ze, helaas, zelf blijkbaar anders: “In reactie op het NRC artikel [van vorig jaar, zie boven] vroeg minister Carola Schouten (Landbouw, ChristenUnie) vorig jaar de sector om een plan van aanpak te maken tegen de mestfraude. Hoewel Bergs Advies nog maar net eerder voor mestfraude was veroordeeld, hinderde dat Frank B. niet om in een open brief zijn diensten aan te bieden – om de mestfraude te bestrijden.
    Hij wilde het plan van aanpak wel opstellen, schreef hij in een ondertekende brief aan de sector. „Wij hopen zo een bijdrage te leveren aan het verbeteren van de reputatie van de sector.” Hij kon niet genoeg benadrukken „dat Bergs Advies opereert binnen de grenzen van wet- en regelgeving”.”
  • 21 oktober 2017. Over zorgbestuurders die zich als sprinkhanen gedragen en de kunst van het declareren
    In Follow The Money wordt verder gekeken naar de failliete abortusklinieken van CASA en met name de rol van de heer Van Herk. In de Volkskrant is op 7 oktober hier al over bericht.
  • 20 oktober 2017. Het Huis van de Klokkeluiders blijkt na meer dan één jaar niets voor elkaar te hebben gekregen.
    De NRC meldt: “Het Huis voor Klokkenluiders, dat mensen bijstaat die misstanden op het werk melden, verkeert in crisis. In de zestien maanden dat het Huis nu bestaat is nog niet één onderzoek naar een gemelde misstand afgerond.Doordat concrete onderzoeksresultaten uitblijven, houden de misstanden aan en raken klokkenluiders gefrustreerd. Mede om die reden is bestuursvoorzitter Paul Loven vorige week voortijdig opgestapt. Vlak voor zijn vertrek heeft hij met de vier andere bestuursleden voormalig topambtenaar Maarten Ruys gevraagd onderzoek te doen naar de problemen bij het Huis.”
  • 7 oktober 2017. Het is herfst en de “gevalletjes” vallen als rijpe appelen uit de boom
    ♠ Bestuurders van woningbouwvereging Vitaal voor de rechter wegens vermoeden van verduisterring en valsheid in geschriften.
    ♠ Bij Buma/Stemra gaat zo goed als alles fout. Na de fraude met de interne boekhouding (NRC) (FD) is nu de directeur Van Limpt op de bekende wijze in het nieuws van de Volkskrant.
     Abortusklinieken frauderen voor miljoenen met verzonnen declaraties. “Casa, de keten van abortusklinieken in Nederland, heeft voor miljoenen zorgverzekeraars opgelicht. Er werden onder meer declaraties ingediend voor behandelingen bij verzonnen patiënten door niet-bestaande specialisten.”
    ♠ Het Stedelijk Museum Amsterdam houdt kosten van “schenking” buiten de boeken. “Het Stedelijk Museum Amsterdam heeft verborgen gehouden dat het aan een schenker van een grote collectie kunstwerken 1,5 miljoen euro betaalt. Dat blijkt uit onderzoek van NRC.
    Het gaat om de Duitse verzamelaar Thomas Borgmann. Juni vorig jaar maakte het Stedelijk bekend 600 kunstwerken van hem cadeau te hebben gekregen. Het museum verzweeg, dat Borgmann een aankoop van zeven kunstwerken als voorwaarde voor de schenking had gesteld. In het openbare jaarverslag over 2016 stonden de aankopen evenmin vermeld.”
    12 oktober 2017: NRC weet een heel nieuw licht te werpen op de baan bij het Stedelijk Museum van artistiek directeur Beatrix Ruf, het bijkt een bijbaan
  • 7 augustus 2017. Het is de zorg die nu de aandacht op zich vestigt.
    De FD legt onthult het zoveelste zorgdrama in Zorggeld voor een Porsche. “Jarenlang kon een bestuurder van zorginstelling ZSV voor miljoenen frauderen met geld dat eigenlijk bedoeld was voor patiënten. Ondanks signalen dat de man al eerder onrechtmatig geld aan de zorg had onttrokken, kon hij zonder problemen als zorgbestuurder aan de slag.” Het FD pleit voor meer toezicht. Maar het is de vraag of je daar veel van mag verwachten. NRC bericht over een voorzitter van een beursfonds in zonne-energie die eerder veroordeeld was voor oplichting en valshied in geschrifte. Daar zijn nu miljoenen zoek. De toezichthouder is AFM.
  • 26 april 2017. VVD worstelt met weer een integriteitskwestie. Dit keer speelt de voorzitter Keizer de hoofdrol
    Onderzoeksplatform Follow the Money heeft “balsemkoning” Henry Keizer op de korrel genomen en is daarbij op een heel interessante transactie gestuit. Ook VK doet verslag. In de Correspondent wordt alvast het een en ander nagerekend.
  • 22 maart 2017. Wederom een klein signaal. Directeur politieacademie commissaris bij commerciele behandelaar van ptss Psytrec.
    “De directeur van de politieacademie had van de korpsleiding van de Nationale Politie toestemming voor deze nevenfunctie.”. Maar zegt dat alles?
    “Hoofdcommissaris Kuijs – jarenlang voorzitter van de raad van korpschefs – raakte eerder in opspraak wegens zijn financiële verdiensten. In 2009, toen hij korpschef van de politie Brabant Zuid-Oost was, werd bekend dat hij naast bijna 9.000 euro aan vaste representatiekosten ook nog eens voor 3.887 euro declareerde aan onder meer stomerijkosten, etentjes en de huur van een smoking. Kuijs is een van de grootverdieners bij de politie. In 2014 bedroeg zijn jaarsalaris bij de academie ruim 211.000, in 2015 185.000. “
  • februari-2 maart 2017: Kort, onbeduidend en toch veelzeggend. Jacques Tichelaar stapt op als Commissaris van de Koning. Voordracht familielid voor opknapbeurt van Huize Tetrode werd hem fataal.
    Lees hier het afsluitende commentaar van Wansink in VK. Het ging om een klusje van rond 3000 euro; het zal niet het geld zijn geweest, maar wel het ritselen, netwerken en fixen dat veel (ex)-politici tot een kunst hebben verheven. Dat is ook Peter Middendorp in VK opgevallen. “Waarom nemen bestuurders grote risico’s voor zichzelf zonder dat zij er zelf noemenswaardig beter van worden? Waarom liegen Opstelten, Rutte en Van der Steur over een bedrag van een oude Teeven-deal als ze er zo goed als probleemloos eerlijk over hadden kunnen zijn?” Verwijzend naar Bas de Haan: “doen bestuurders zulke dingen omdat ze het gewend zijn. En eigenlijk vermoedde ik dat al een beetje. Ze doen het omdat ze het altijd doen. Het is de cultuur. Iedereen doet het.”
  • 24 februari 2014: De Wet Openbaarheid Bestuur (WOB) blijkt in de praktijk geregeld weinig op te leveren door ambtelijke tegenwerking.
    “Tegenwerking en het achterhouden van informatie komen veel voor, heb ik als onderzoeksjournalist gemerkt. In 2009 werden gevoelige documenten over de brand in het Catshuis, waarbij een schilder om het leven kwam, in het kantoor van de landsadvocaat bewaard in de hoop de stukken aan de WOB te onttrekken. In 2015 kwam het radioprogramma Argos erachter dat een ambtenaar van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in opdracht documenten over onderzoek naar overtredingen van de drank- en horecawet vernietigde. De tsgedachte was: documenten die er niet (meer) zijn, hoef je niet te openbaren.” aldus Brenno de Winter in de NRC.
    “De voorbeelden van zulk misbruik van de wet door overheden zijn talrijk in mijn praktijk: het niet overmaken van door de rechter bepaalde onkostenvergoedingen, vertragen, niet motiveren, terzijde schuiven van adviezen van bezwaarcommissies. Wat mij blijft shockeren is de minachting voor de wet die juist bestuurders uitstralen die horen te waken over de rechtsorde.”
    Uit een artikel 19 februari 2017 over het verdoezelen van problemen met het persoonsgebonden budget (pgb) in de NRC: “NRC vroeg documenten op over de totstandkoming van het nieuwe pgb. Hoewel de overheid binnen acht weken moet beslissen, deed Van Rijn er bijna een jaar over. Toen bleek dat vele stukken met gevoelige informatie waren achtergehouden, of zo zwartgelakt dat er geen touw meer aan was vast te knopen.
    Uiteindelijk kreeg NRC de documenten die door het ministerie waren zwartgelakt of niet werden geleverd ook langs andere weg in handen. Zo werd goed zichtbaar wat Van Rijn wilde verbergen.”
  • 7 december 2016: Draaideurdonateurs helpen ADDE en IDDE te voldoen aan de subsidievoorwaardes. Het gaat om giften waarvoor echter tegenprestaties worden geleverd.
    NRC doet verslag. Meer over dit thema in NRC: Anti-EU-partijen zijn goed in misbruiken EU-subsidies. Ook GeenPeil hield zich niet aan de regels, zo blijkt stelt de NRC. Het werpt natuurlijk interessante vragen op: “VNL-Kamerlid Joram van Klaveren zegt niets van de transactie af te weten. ,,Wij hebben geen contact gehad met GeenPeil over de advertentie in De Telegraaf. Het contact tussen GeenPeil en IDDE is destijds tot stand gekomen via UKIP.” Volgens Van Klaveren heeft VNL “nooit een cent gekregen van IDDE”. Redacteur Bart Nijman van Geenstijl wil geen nadere toelichting geven. “We hebben echt geen tijd om ons druk te maken over de antidemocratische pesterijtjes van Brussel”, zo laat hij weten.
    Volgens het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft de kwestie geen consequenties voor de uitslag van het referendum in Nederland. Dat denkt ook hoogleraar staatsrecht Wim Voermans (Universiteit Leiden). “Je kan niet bewijzen welk verschil deze advertentie heeft gemaakt bij het inzamelen van de handtekeningen. Het enige dat je kan concluderen is dat het geld terug moet naar het Europees Parlement”, zegt Voermans.
    Michiel van Hulten van stichting StemVoor denkt daar anders over: “Vier dagen voor de deadline spande het erom of GeenPeil de 300.000 zou halen. Na de advertentie tekenden opeens 170.000 mensen in zo’n twee dagen tijd. De advertentie maakte het verschil. Als die op onrechtmatige wijze werd gefinancierd, dan trekt dat ook de legitimiteit van het hele referendum in twijfel.””
    8 december 2016: Europa financiert met subsidies de politici die haar ontmanteling propageren. De NRC bericht.
    Update 12 maart 2017: Ook Baudet’s Forum voor Democratie in beeld voor het onterecht ontvangen van Europese subsidies, de zgn “draaideurconstructie”. De NRC: “Dat ACRE Baudet financieel steunde, was niet bekend. In het jaarverslag over 2015, toen het Forum nog een stichting was, staat dat met ACRE is samengewerkt, maar worden geen geldbedragen genoemd. Het Forum schrijft wel „trots” te zijn over „grassroots financiering vanuit de Nederlandse samenleving”. Het ontving 84.473 euro van „1.375 Nederlandse particuliere donateurs”. Nu bevestigt Baudet dat ACRE hem dat jaar ook 25.000 euro ter beschikking stelde. Als tegenprestatie doneerde het Forum 2.100 euro aan ACRE (toen nog bekend als AECR).”
    Update 21 maart 2017: Ook het Front Nationale van Le Pen financiert zich op ontoelaatbaar creatieve wijze. NRC: “In Marine est au courant de tout (Marine is overal van op de hoogte) ontrafelen de journalisten Marine Turchi en Mathias Destal de creatieve geldbronnen van het FN.”.
    “In 2015 concludeerde het Europese fraudebureau OLAF al dat 29 assistenten van 23 FN-Europarlementariërs niet in Brussel, maar vooral op het partijbureau werkten. Le Pens voormalige rechterhand in dat parlement, Aymeric Chauprade, bevestigt in het boek de praktijken.” (Bericht 1 februari 2017)
    “De Franse Justitie heeft op aanreiken van OLAF onlangs twee spookassistenten aangeklaagd, onder wie Le Pens kabinetschef. Le Pen zelf beroept zich op haar onschendbaarheid en weigert tot de Franse parlementsverkiezingen van juni voor verhoor te verschijnen. Volgens Nofri weet zij alles van wat hij een „wijdverbreid systeem van corruptie” noemt.”
    upate 25 mei 2017: EY conclueert dat een half miljoen aan subsidie door ENN (Europa van Naties en Vrijheid) verkeerd is besteed. NRC bericht.
    update 15 september 2017: De Europese Commissie zint op actie meldt de NRC.
  • 19 november 2016: KPMG, belastingontduiking en de rechterlijke macht. Over de schimmige wereld met multinationials, multimiljonairs, belastingadvies en de rechterlijke macht.
    De NRC doet verslag van een conflict tussen Ad Aerts, Karim Aachboun en Wiebe Cnossen van KPMG Meijburg dat volledig uit de hand loopt.
    Over een klacht bij het gerechtshof in Den Haag, waar Van Noorle Jansen van KPMG ook raadsheer-plaatsvervanger is.
    “Merkwaardig is dat Verheij tot dit besluit komt zónder kennisname van de elf bijlages bij de klacht van Aerts. Die heeft hij niet ontvangen, zegt hij. Dat zijn bestuurssecretaris Aerts het tegendeel meldde, was „abusievelijk”, schrijft Verheij desgevraagd aan NRC. Ook negeert Verheij het nadrukkelijke verzoek van Aerts om zijn klachtbrief mondeling te mogen toelichten. De president bespreekt de klacht wel met Van Noorle Jansen.
    Waarom de president de bijlages niet opvroeg, en niet beide partijen hun verhaal liet doen? Verheij geeft desgevraagd geen duidelijk antwoord. „Ik leg geen verantwoording af voor mijn beslissing en de wijze waarop die tot stand is gekomen.”
    Feit is dat de snelle afwijzing Meijburg uitstekend van pas komt in de ontslagzaak tegen Aachboun. Voor die zaak heeft Meijburg topadvocaat Ferdinand Grapperhaus in de arm genomen, bestuursvoorzitter van advocatenkantoor Allen & Overy en hoogleraar Europees arbeidsrecht aan de Universiteit van Maastricht.”
    “En om de zaak nog pijnlijker te maken: de boze Wiebe Cnossen, wiens kant het bestuur koos, vertrok dit voorjaar bij Meijburg nadat twee vrouwelijke collega’s intern een klacht indienden wegens seksueel wangedrag op een ski-uitje in Oostenrijk. Daarmee maakte Cnossen het volgens het bestuur echt te bont, blijkt uit een persverklaring. „Wat nu bekend is, past niet binnen de cultuur en waarden van Meijburg & Co”.”
  • 6 oktober 2016: Reorganisatie bij de Belastingdienst verloopt niet volgens de procedures en een half miljard euro gaat naar de verkeerde bestemming
    In de NRC wordt kort verslag gedaan van het kamerdebat tussen Omzigt en Wiebes, waarbij de laatste moest toegeven dat hij de controle over de reorganisatie bij de belastingdienst volledig kwijt is. “Na afloop ging hij tegenover journalisten nog een stap verder: voor die 500 miljoen euro had hij zelf geen handtekening gezet en dus geen expliciete toestemming geven. Hem was niks gevraagd.”
    Redactioneel commentaar NRC.
    Verslag VK hier.
    Neschrift 27 januari 2017: het rapport ligt op tafel.
  • 22 juni 2016. De centrale ondernemingsraad van de politie gaf veel geld uit aan de verkeerde zaken:
    In de NRC wordt een overzicht gegeven van feestlocaties en vergaderplaatsen, van een imago-coach, adviseurs en een reisje richting Curacao, die te luxe, te duur of volstrekt overbodig waren. De Hark Voorbij slokte een groot deel van het budget op. Het doel was “een fris geluid binnen de politie”. Maar het schijnt er allemaal wel wat minder fris aan te te zijn gegaan, zeker gelet op de innige band tussen de voorzitter en de korpschef. “We zijn maatjes geworden” schreef de eerste op de facebook pagina van de COR.
    Update 11 augustus 2016: Ondernemingsraad politie kreeg dubbele toelage.
    Update 1 november 2016: heeft ex-korpschef Bouman steun verworven voor zijn reorganisatie door COR gunstig te stemmen met ruime middelentoekenning? “De voorzitter van de grootste politievakbond, NPB, Jan Struijs zegt dat uit de nu bekend geworden gegevens „op zijn minst de verdenking ontstaat dat de besluitvorming over de reorganisatie van de politie is besmet”.
    De vakbondsman wil weten hoe het kan „dat de top van politie en justitie instemden met de inrichtingsplannen van de Nationale Politie terwijl externe deskundigen, de vakbonden en ook de COR waarschuwden dat de reorganisatie niet goed ging”.
    Het vermoeden bestaat dat Bouman met veel geld de steun van de COR heeft gekocht. Eerder werd al bekend gemaakt dat de huidige korpschef Erik Akerboom aangifte heeft gedaan tegen de inmiddels opgestapte voorzitter van de COR, Frank Giltay. „Hij smeet met geld en Bouman was daarvan op de hoogte maar deed niets”, aldus een bron rond het onderzoek.” Meer over de reorganisatie  bij de politie –het huis van de politie is een bouwval- in de NRC. “Hoe dit allemaal heeft kunnen gebeuren en wat precies de verhouding was tussen Giltay en Bouman – die nu voor een jaarsalaris van 180.000 euro een vrij betekenisloze adviseur is bij de politie – moet door een nieuw onderzoek worden vastgesteld. Bouman zwijgt al maanden tegenover de pers.”
    Update 16 november 2016: Ex-voorzitter COR geschorst op basis van verdenking van fraude.
    Update 13 september 2017: het onderzoeksrapport is gepubliceerd.
  • 30 mei 2016. Opnieuw een zorginstelling in opspraak. De Limburgse organisatie Daelzicht, die 2.000 mensen met een verstandelijke beperking begeleidt en huisvest, werd tot voor kort geleid door een raad van bestuur die veelvuldig opdrachten gunde aan bevriende partijen. Bij de opdrachten werden niet-zakelijke constructies gebruikt die de vraag oproepen of daardoor de instelling benadeeld is, zo bleek uit onderzoek van NRC.
    “De Friese branchegenoot Alliade (gehandicaptenzorg, dagbesteding, thuiszorg en verpleeghuizen) kwam onlangs in opspraak vanwege de opdrachten die directeuren aan hun eigen bedrijven verstrekten of aan andere bevriende partijen. Ook hier is de vraag of de uitbesteding van projecten wel tegen zakelijke tarieven werden gedaan of dat indirect de organisatie en hun patiënten benadeeld werden.
    En het Amsterdamse Slotervaartziekenhuis deed onder de vorige eigenaar eveneens zaken met bevriende partijen en familieleden.
    De overeenkomst tussen deze affaires is dat het gaat om instellingen die, al dan niet door fusies, werken met jaarbudgetten van 80 miljoen euro of meer.”
    “Leijten stelde eerder dit jaar vragen aan staatssecretaris Martin van Rijn (Langdurige Zorg, PvdA) over de plannen van Daelzicht voor een pretpark voor gehandicapten en ouderen. Het moest de grootste in zijn soort worden. Pretparken zijn duur; alleen al aan de voorstudie van een eigen attractiepark gaf Daelzicht meer dan 1 miljoen euro uit.
    Hadden wij niets geleerd van de mislukte „vastgoedavonturen” van Meavita (failliet) en Philadelphia (die in financiële problemen kwam), wilde Leijten weten?
    Van Rijn hoefde die vraag niet te beantwoorden, want Daelzicht besloot begin dit jaar, nadat veel weerstand tegen het plan was ontstaan, het pretpark niet door te zetten. Hij noemde het een „wijs besluit” dat het pretpark werd afgeblazen.”
    NRC meldt op 15 juni 2016 dat Öztürk, voomalig PvdA-er en nu DENK politicus, met zijn vastgoedbedrijf mogelijk betrokken is bij transacties waarbij niet alle regels correct in acht zijn genomen. “Zorginstelling Reinaerde was er niet van op de hoogte dat de toenmalige medewerker, die in loondienst was, geld van Öztürk kreeg na het regelen van de opdracht. De man erkent desgevraagd dat hij dit niet heeft gezegd tegen zijn werkgever en hij benadrukt dat zijn bijdrage aan de opdracht zeer beperkt was.
    Öztürk weigert vragen over zijn zakelijke verleden te beantwoorden.”
    Update 16 december 2016. Het NRC meldt dat het dossier Öztürk is vernietigd. “Dat concludeert het onderzoeksbureau dat in opdracht van Daelzicht, een Limburgse instelling die zorg verleent aan 2.000 mensen met een verstandelijke beperking, forensisch onderzoek deed naar een keur aan transacties die vragen opriepen na publicaties hierover in NRC.
    Öztürk kocht in 2011 een groot pand van de zorginstelling tegen een opmerkelijk lage prijs. Onderzoekers hebben hier geen verklaring voor, mede doordat het dossier van de transactie is vernietigd. Wel stellen zij dat hun bevindingen „geen verwijten jegens de koper” bevatten.”
  • 11 mei 2016. De zaak tegen Van Rey laat zien dat het nederlandse bestuur te kampen heeft met een enorm integriteitsprobleem. De politieke spelregels worden ondergeschikt gemaakt aan persoonlijk succes, het fixen, de Macher-mentaliteit en de overtuiging dat vakantiereisjes, vipbezoek bij sportevenementen, beurzen in zonnige oorden etc. meritocratisch verdiend zijn.
    De Volkskrant doet verslag van het requisitor van de officier van justitie. Het openbaar ministerie eist twee jaar gevangenisstraf tegen Jos van Rey. “De verdachten hebben misschien goede dingen voor de stad gedaan’, zei officier van justitie Bettie Schnier. ‘Maar de keerzijde van hun handelen is een bestuurscultuur van vriendjespolitiek, waardoor het democratisch beslissingsproces is verworden tot een toneelstukje. De keerzijde is ook het financiële nadeel voor Roermond, waardoor 5 tot 7 miljoen euro in de zakken van Van P. is gevloeid.”
    “Volgens de officier heeft vooral Van Rey het vertrouwen in het openbaar bestuur beschaamd. Hij gaat uit van zijn eigen regels en toont ‘een totaal gebrek aan inzicht in de strafwaardigheid’ van zijn handelen. ‘Onwaardig voor een voormalig wethouder, Tweede en Eerste Kamerlid en huidig gemeenteraadslid en Statenlid.'”
    “‘Ik sluit niet uit dat er mensen zijn die bij het horen van deze bedragen hun schouders zullen ophalen en zeggen: waar gaat dit nou eigenlijk over’, aldus de officier van justitie. ‘Het antwoord daarop is eigenlijk heel simpel: dit gaat om de integriteit van het openbaar bestuur. En juist die integriteit komt in het gedrang wanneer een bestuurder te dicht aanschurkt tegen een marktpartij.'”
    “Volgens het OM is ook wettig en overtuigend bewezen dat Van Rey zich schuldig heeft gemaakt aan verkiezingsfraude, witwassen en lekken uit de vertrouwenscommissie.  Over dat laatste verwijt, waarover ook minister Plasterk in de rechtbank als getuige is gehoord, zei officier Janssen: ‘Klankborden à la Van Rey is verboden.’ Want hij speelde concrete vragen en gewenste antwoorden uit de sollicitatiecommissie door aan twee burgemeesterskandidaten van VVD-huize. ‘Dat is geen klankborden, maar ordinair vals spelen. De wet en wereld van Van Rey is niet de wet en wereld die de rest van Nederland kent.'”
    Aardig is in dit verband het artikel van Max Pam over het evaluatierapport van de commissie Depla over de Europese Spelen die in 2019 niet naar Nederland komen. “De gedachte dat je voor een echt rapport misschien een onafhankelijke instantie nodig hebt, leeft niet in Nederland, zo veel heeft de bloemrijke Limburger Jos van Rey ons wel duidelijk gemaakt.”
    Verslag uit de NRC ($).
    Andere VVD-ers uit de kring van Van Rey: Frans Weekers (VVD) en Mark Verheijen. Zie hier hoe de VVD Van Rey in het zonnetje zette in 2011.
    Hoe het op lokaal niveau niet alleen in Limburg misgaat blijkt uit de fraude bij de Rijksuniversiteit Groningen. “Bedrijven die niet wilden meewerken, konden fluiten naar nieuwe opdrachten. ‘Het is een structuur die al decennia lang bestaat aan de RUG. Het is allemaal vriendjespolitiek. De ene hand wast de ander, en als je niet meedoet is er geen werk meer voor je’, aldus een monteur die ruim veertig jaar voor de universiteit heeft gewerkt.”
    12 juli 2016: uitspraak zaak Van Rey aanleiding voor interview met criminoloog Nelen in De Volkskrant. “‘Hij is ook een kei in het neutraliseren van zijn gedrag. Het is een klassiek voorbeeld van de neutraliseringstheorie, zoals we die in de criminologie kennen: verdachten relativeren de schade. Ook Van Rey weet best wat goed en fout is. Maar dan zegt hij: alles wat ik heb gedaan, was goed voor Roermond. Of hij neemt anderen de maat: wie bent u wel? Of hij zegt: iedereen doet dat zo.
    ‘Ik kan niet in zijn hoofd kijken, maar hij moet soms toch wel het gevoel hebben: jeetje, wat heb ik gedaan? Maar hij blijft stug volharden in zijn eigen neutralisatie. Diezelfde houding zie je ook in de bouwfraude- of de Vestia-zaak. Mijn studenten daag ik vaak uit: ga kijken hoe die bouwers en bestuurders zich in strafzaken verweren? Hoe redeneren ze?'”
    Meer regels nodig? “Van Rey meldde alle reisjes met zijn vriend de projectontwikkelaar keurig volgens de regels aan het college. Maar transparantie is een veel misbruikt begrip. Dat melden was een holle frase. Er werd verder niet over gepraat en Van Rey kon rustig zijn gang gaan. Niemand durfde die innige relatie tussen de wethouder van ruimtelijke ordening en de grootste projectontwikkelaar van de stad aan de kaak te stellen.”
    Update 12 juli 2016: Uitspraak: “Samenvattend leidt het bovenstaande en de redengevende inhoud van de bewijsmiddelen ertoe dat wij hebben bewezenverklaard dat:
    [Verdachte 1]
    Een wettelijke geheimhoudingsplicht heeft geschonden.
    Verkiezingsdocumenten voorhanden heeft gehad met oogmerk tot wederechtelijk gebruik
    Is omgekocht door [Verdachte 2] met: voetbalreizen, bezoeken aan vastgoedbeurzen
    Is omgekocht door [Verdachte 2] en twee andere ondernemers met: betalingen aan Liba.”
  • 27 februari 2016. Na de afschaffing van de ambachtsschool bleek het, na vele jaren, het een lucratieve aangelegenheid om hem opnieuw “uit te vinden”. Het Vakcollege. Lijkt een beetje op de Steve Jobsscholen van Maurice de Hond. GeenStijl dook in 2014 ook in de Honds nieuwe speeltje. Na Neweconomy nu Onderwijs voor de nieuwe tijd, O4NT.
    “Voor één prestatie vraagt De Boer geen aandacht. Nog voor de eerste leerling het Vakcollege heeft afgerond, hebben hij, Koos de Vos en Hans Kamps het Vakcollege in stilte verkocht aan uitzendconcern USG People. Ze hebben er elk één miljoen euro voor gekregen.
    De transactie is het keerpunt in het succesverhaal. Scholen komen in verzet tegen het plan van USG om aan de detachering van leerlingen te verdienen. Uiteindelijk haakt USG af. Minister van Onderwijs Jet Bussemaker springt in 2015 financieel bij om „het unieke onderwijsconcept” voorlopig te redden.”
    “De nieuwe eigenaren kennen elkaar goed. Hans de Boer is de spin in het web. De studievrienden De Boer en Kamps zijn al jaren zakenpartners. De Boer en De Vos werden vrienden nadat ze begin jaren tachtig tegelijkertijd op Curaçao werkten. Met USG-topman Leo Houwen gaf De Boer vanaf 2003 leiding aan het ‘innovatieplatform’ van de uitzendorganisatie. En één van de nevenfuncties van PvdA’er Hans Kamps is het voorzitterschap van de branchevereniging van uitzendorganisaties. Daar is USG’er Houwen weer de vice-voorzitter. Zo is de cirkel rond.” Lees hier het hele artikel.
    19 juni 2016: interview met De Hond over zijn ipad-scholen-onderneming in de Volkskrant.
    9 juni 2017: De Volkskrant over het haperen van de “schoolrevolutie” van De Hond.
    23 april 2018: Het eindresultaat van De Hond ipad scholen: “Het failliete schoolbestuur, stichting Onderwijs 4 Nieuwe Tijd (O4NT), heeft nog een schamele 2303 euro in kas. Dat saldo is niet eens toereikend om de curator zelf te betalen. De salariskosten van de curator staan in rangorde bovenaan bij het verdelen van de boedel. Een woordvoerder van advocatenkantoor Houthoff bevestigt namens de curator dat er niets te verdelen valt.”
  • 3 februari 2016. De NRC volgt het Ministerie van Justitie en Veiligheid en de zich opstapelende problemen bij dit departement.
    De vertrouwenspersoon bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid doet een boekje open over wraakacties en klassejustitie op dit departement. “Mijn ervaring is dat er strafexpedities werden ingesteld jegens ambtenaren die meldingen deden. Het eerste wat men op het ministerie deed is ontkennen, en vervolgens wegvegen. Alles was er op gericht om het blazoen schoon te houden. Melders van misstanden werden niet gepromoveerd of kregen vervelend werk te doen.”  Op 15 november 2015 werd door NRC ook al uitgebreid aandacht geschonken aan de problemen die de nieuw aangetreden secretaris-generaal zal moeten zien op te lossen. In juli 2015 beschreef de NRC de “zeven plagen” waarmee het ministerie te kampen had. Van imagomanagement, adviseursvergoedingen tot ict-problemen: allemaal voorbeeldig te bestuderen bij deze “bewaker van de rechtsstaat”.
  • 23 januari 2016: De verlokking van de media. In het Financieel Dagblad blikt Ria Cats terug op de affaire Van der Steur
    PvdA-Kamerlid John Leerdam maakte het in 2012 natuurlijk heel bont, maar Plasterk was in 2013 ook veel te snel met zijn reactie in Nieuwsuur op nieuws dat Amerikaanse inlichtingendiensten 1,8 miljoen belgegevens hadden verzameld. Dat zouden de Nederlandse inlichtingen nooit doen! Nou, dat deden ze dus wél. En ze hadden de gegevens gedeeld met de Amerikanen.
    In beide gevallen werd tegen de bewindsman een motie van wantrouwen ingediend. En beide moties werden verworpen. De VVD en PvdA sloten de gelederen ten koste van het politieke aanzien. Bij Plasterk heeft het geleid tot een lek uit de CIVD, de commissie Stiekem, en een vruchteloze speurtocht naar de “dader”. Van der Steur hield een onderzoeksrapport van de politie, dat hoogleraar Maat vrijpleit, binnenskamers en stuurde het na lang aandringen als een “zwartboek” naar Tweede Kamer: bijna alle tekst was zwart gemaakt. Uiteindelijk heeft Maat het zelf openbaar gemaakt, na het te hebben overgeschreven bij inzage.
    Conclusie Cats: “Wat moet Nederland met ministers die lukraak beschuldigingen uiten aan het adres van een onschuldige professor en aan bondgenoot Amerika? En waarom lijken die bewindslieden en hun gevolg op zijn minst de indruk te wekken tegen alle regels in de waarheid te verdoezelen om hun hachje te redden?
    Logisch dat het vertrouwen van burgers in politiek en overheid steeds verder afkalft. Om de onnozele behaagzucht van Leerdam viel nog te lachen, al maakte ook hij géén reclame voor het hoogste ambt. Maar Van der Steur en Plasterk laten vooral zien hoe gevaarlijk praten voor je beurt kan zijn.”
  • 23 januari 2016: Volgens De Volkskrant investeren medewerkers van ECN heimelijk in windmolens.
    De ECN is een semipubliek orgaan dat onder meer adviseert over subsidies. “Stam is niet de enige die zijn professionele kennis van windenergie combineert met een privébelegging in windmolens. Twee andere windenergiedeskundigen van ECN blijken privé in een coöperatie te zitten die windturbines exploiteert. Ook een aantal accountants en belastingadviseurs van kantoor WEA Accountants en Adviseurs, gespecialiseerd in windenergie en adviseur van de overheid op dit terrein, investeerden heimelijk in het windpark van Stam met een speciaal daarvoor opgerichte vennootschap.”